قرآن وانسان
«يزکيهم ويعلمهم الکتاب والحکمة»
₪ فکر و عقيده و بينش انسانها را از پليدي ،کفر ، شرک ،جهل ، کجروي ، پيروي خرافات و موهومات ، تعصب ها، رسومات غلط و...پاک سازد.روح و سريره وخميرشان را از هوا پرستي ، مقام دوستي، دنيا طلبي،خبائث،ضعف،ترس،بخل ،طمع،شکم پرستي،شهوتراني و...دور کند.
₪ رفتار و گفتار و روابطشان را از تجاوز بحق ديگران،بدگويي و عيب جويي،فساد،دروغ ،تهمت، ريا کاري ،ضد خدا بودن،زورگويي،استثمار و...پاک نمايد.
₪ سرانجام نظام وفرهنگ،اقتصاد،سياست،زندگي،کار و کسب و محيط و جامعه شان را از باطل منکر،خيانت،جنايت،دروغ ،تزوير،فريب ،رياکاري،زورگويي،منافي عفت،انحطاط ،عقب ماندگي،بردگي ، بيسوادي ،خفقان،ظلم و...دور نموده،به تمام اين مرضها شفا عنايت کرده و هدف خود را درمان آنها اعلام مي کند.
قرآن مي فرمايد:
«وننزّل من القرآن ما هو شفاءٌو رحمةللمؤمنين»5
و ما قران را فرو فرستاديم که شفاء و رحمت براي مؤمنين است.
پيامبر گرامي اسلام صلی الله علیه وآله وسلم مي فرمايند:
«بعثت لاتممّ مکارم الاخلاق»6
من مبعوث شدم تا اين که مکارم اخلاق را تکميل نمايم.
قرآن مي فرمايد:
«لقد کان لکم في رسول الله اسوة حسنة لمن کان يرجوا الله واليوم الاخر وذکر الله کثيراً»7
هرکس به خدا و روز جزا اميدوار است و خدا را بسيار ياد مي کند مي تواند در راه نيکي به پيغمبر خدا تأسي کند و سرمشق ازرفتار پيغمبر بگيرد.
خداوند پيغمبران را فرستاد تا آدميان را به آنچه خيروصلاح آنهاست رهنمون گردانند. آمدن پيامبران،نزول کتابهاي آسماني وتشريع دستورات ديني همه براي آن است که انسان از اين که هست بهتر گردد.
مراحل زندگي انسان:
زندگي آدمي را مي توان در سه مرحله خلاصه کرد:
◘ زندگي حيواني وحکومت بي قيدوشرط غرائز
◘ زندگي اجتماعي وتعديل تمايلات حيواني
◘ زندگي انساني ونيل به کرامت نفس وتعالي معنوي
مرحله اول: دوران طفوليت بشر است،مانند حيوانات فاقد شرايط تکليف ،و تحت تأثير غرايز بدون مسئوليت قانوني و شرعي مي باشد.
مرحله دوم: زماني است که افراد به اداء تکاليف قانوني و رعايت مقررات اخلاقي مکلف ومسئول ميشونديعني زندگي اجتماعي و عقلاني بشر آغاز ميگردد.غرايز و شهوات محدود مي شوند وآدمي تمايلات خودرا با توجه به مصالح اجتماعي واحترام بحقوق ديگران برآورده مي سازد.
مرحله سوم: وقتي است که انسان از مرحله دوم قدمي فراتر بردارد ، با اختيار وجدان وتمايلات عا لي انساني را در نهاد خود بيابد و خويشتن را آراسته به فضائل اخلاقي وصفات خدايي سازديعني خدا گونه شود،اينجاست که نيازمند به يک نمونه عملي و سرمشق مي باشد،بدين جهت خداوند پيامبر اسلام حضرت محمدصلی الله علیه وآله وسلم را برانگيخت تا براي جهانيان سر مشق باشد.
